Zaterdag 13 juni staan de letters van de CMH voor Classical (en Choral) Music Hattem. De CMH kent vele stijlen en dit keer is wordt het programma koraalmatig en statig. Met meerdere keren een eerbetoon, aan diverse mensen gericht.
Solisten deze avond zijn diverse muzikanten uit het orkest, maar speciale gasten zijn Jaap Zwart op orgel en sopraanzangeres Esther Kouwenhoven.
De titel van het concert ‘I shall love but thee’ is een frase uit het 18e exemplaar van de 154 sonnetten die Shakespeare heeft geschreven. Jan van der Roost bewerkte dit stuk voor fanfare en sopraan. Esther Kouwenhoven zal de solo voor haar rekening nemen.
Ook staat op het programma het Ave Maria van Simon van Hoecke. Dit Ave Maria is niet alleen een traditioneel muzikaal gebed (met een andere melodie dan we gewend zijn) maar ook een heel persoonlijk stuk. De ondertitel Tears from Tildonk verwijst naar verdriet en kwetsbaarheid, maar tegelijk ook naar hoop en troost. De muziek laat als het ware een gebed horen. Ingetogen, maar vol gevoel.
To my country is een koraal uit de Derde Symfonie van de Nederlandse componist Bernard Zweers, die hij in 1890 schreef en ‘Aan mijn vaderland’ noemde. Het is geen uitbundig volkslied, maar een ingetogen eerbetoon aan Nederland. Vol rust, warmte en verbondenheid. In de bewerking van Johan de Meij komt dat prachtig tot uiting in de brede, gedragen klanken van het orkest.
Met Hommage brengt de Belgische componist Jan van der Roost een muzikaal eerbetoon. Aan wie precies, dat laat hij open, maar je hoort in de muziek duidelijk respect voor traditie, samenspel en de kracht van een orkest. Het is een stuk dat tegelijk feestelijk en warm klinkt, en daarmee perfect past bij een concert als deze.
In Twilight Flows Above Valley’s Night neemt componist Harrie Janssen ons mee naar een landschap in de schemering. Je hoort als het ware hoe het laatste licht langzaam over een vallei wegvloeit en plaatsmaakt voor de nacht. Een verstild en sfeervol moment, waarin de muziek bijna schildert.
Een bijzonder moment in het programma is Epitaph van Peter Meechan. Dit werk werd geschreven ter nagedachtenis aan de 96 slachtoffers van de Hillsborough-ramp. De muziek is doordrenkt van symboliek: de lengte van het stuk verwijst naar de zes minuten die de wedstrijd duurde, en subtiele muzikale elementen staan stil bij verlies, herinnering en saamhorigheid. Het is een aangrijpend eerbetoon. Niet alleen aan de slachtoffers, maar ook aan de kracht en volharding van hun nabestaanden.
Ubi Caritas betekent ‘Waar liefde is’ (daar is God). De Franse componist Maurice Duruflé baseerde dit stuk op een eeuwenoud Gregoriaans gezang. De muziek is verstild en ingetogen, bijna als een gebed. In deze bewerking van ons eigen lid Maurice Hooikammer krijgt het stuk een warme klank die mooi past bij het orkest.
Samen vormen onder andere deze werken een programma dat raakt, verstilt en verbindt. Muziek die niet alleen gehoord, maar vooral gevoeld wordt.
Beleef het zelf en laat u meenemen door de hartverwarmende klanken van ons orkest.
Wij nodigen u van harte uit om dit bijzondere concert met ons te delen.